poniedziałek, 19 sierpnia 2013

Rozdział 1


Obudziły mnie promienie słońca, które się wdarły przez okno. Przeciągnęłam się,a następnie niechętnie wstałam. Ubrałam się w koszulkę i dresy. Poszłam do toalety. Uczesałam się i poszłam na dół, do kuchni. Otworzyłam lodówkę i myślałam co tu zjeść. Parówki? TAK! Wyjęłam Morlinki. Schyliłam się do szafki pod zlewem i wzięłam garnek, który za chwilę miał już w sobie wodę i spokojnie się podgrzewał. Ziewnęłam, prawie cała noc nieprzespana i jestem padnięta jednak niestety trzeba iść do szkoły. Po chwili usłyszałam dzwonek z kuchenki, który nastawiłam. Po paru minutach zjadłam śniadanie i poszłam na górę. Wzięłam plecak z pokju i ruszyłam do liceum. W LO nic się ciekawego nie działo oprócz tego, że wszyscy dostali jedynki z polskiego oprócz mnie, bo nie odrobili pracy semestralnej. Po lunchu dziewczyny z mojej klasy do mnie podeszły i zaczęły mnie wyśmiewać, że jestem kujonką i nie mam chłopaka. To była prawda i się zdenerwowałam. Wstałam i odeszłam od nich. Chodziłam po korytarzu i zaczęłam patrzeć na chłopaków i szukać przystojniaka. Mój wzrok zatrzymał się na brunecie z 3 klasy. Podobał się mi, ale nie miałam u niego szans. Miał dziewczynę i wiele innych dziewczyn się za nim oglądało. Znałam skądś jego twarz, ale nie mogłam sobie przypomnieć skąd. Przestałam się gapić na przystojniaka i poszłam w kierunku klasy. Szłam, gdy ktoś w jednej sekundzie pociągnął mnie za rękę. Miał kaptur i nie mogłam go rozpoznać, bo stał do mnie tyłem. Chłopak zaciągnął mnie w miejsce gdzie nikogo nie było. Odpychałam go ile sił, ale na darmo. Po chwili chłopak zdjął swoją bluzę i zobaczyłam, że to był Radek. Zaczął mnie na siłę całować i na początku myślałam, że chłopak sobie żartuje, ale potem zrozumiałam, że wcale tak nie jest.  Nagle ktoś krzyknął na korytarzu:
-EJ! Co ty robisz?!
To była nauczycielka. Radek szybko zwiał. Dobrze się stało, że zauważyła to.
Byłam przestraszona. Po nim akurat tego się nie spodziewałam. Poszłam do łazienki i zadzwoniłam do mamy.
-Mamo... wiesz, co? jakiś chłopak... mnie na siłę całował, ja się broniłam, ale nie dałam rady...Nagle przybiegła nauczycielka, krzyknęła, a on się przestraszył i uciekł.. nie wiem co robić...
-Oh Emma! Zaraz po ciebie przyjadę trzymaj się! Czekaj na mnie przy pokoju nauczycielskim!
Rozłączyłam się. Byłam załamana. Po co on to zrobił? Wstałam z podłogi i ruszyłam pod umówione miejsce z mamą. Po 15 minutach czekania, zjawiła się moja kochana mamusia. Poszłam razem z nią do pani wychowawczyni. Wytłumaczyłam całą sprawę dla pani, a ona wezwała Radka rodziców. Wszystko się wytłumaczyło i więcej Radzio nie ma tak robić nikomu, a jak zrobi to będzie miał poważniejsze kłopoty. Dziwnie było się spotkać z nim teraz po tym całym wydarzeniu. Zamieniliśmy się wzrokiem on mnie przeprosił i poszliśmy na lekcję. Nie mogłam się skupić na matematyce, ciągle myślałam o tym zdarzeniu co się stało. Próbowałam się skupić. Wyobraziłam sobie mnie i tego przystojniaka z korytarza jak się razem całujemy.
-Emma, Em, halo?! Słyszysz mnie- powiedziała nauczycielka.
-Pzepraszam, ale brzuch zaczął mnie boleć i nie mogę się skupić- okłamałam nauczycielkę pierwszy raz.
-Chcesz iść do pielęgniarki?
- Nie, dziękuję, wytrzymam.
Resztę lekcji jakoś się skupiłam. Usłyszeliśmy dzwonek na ostatniej lekcji. Wszyscy zaczęli się pakować. Po chwili zostałam sama w klasie. Nauczycielka nawet stała już za klasą. Powolnie wstałam z krzesła i ruszyłam ku wyjściu. Od razu po szkole miałam dodatkowy niemiecki, więc poszłam prosto do szkoł języków obcych. Lekcja już trwała.
-Co się spuźniłam?! Aż tak wolno szłam?- myślałam.
Usiadłam na miejsce i zaczęłam słuchać. Rozglądnęłam się po klasie i było tylko 4 uczniów razem ze mną. Nie było mojej koleżanki, więc musiałam pracować w parach z Mark'iem. Nigdy przedtem ze sobą nie gadaliśmy. Akurat naszą pracą było opowiedzieć coś o sobie oczywiście po niemiecku. Dowidziałam się, że Mark jest w tym samym liceum co ja. Tego nie wiedziałam i niegdy go nie widziałam. Lubi grać w : piłke nożną, koszykówkę, lubi pływać i uwielbia jabłka i wiele innych rzeczy. Mamy wspólne zainteresowania np. ja też lubię grać w nogę i kosza. Pomyślałam, że byśmy mogli być idealną parą. Po zajęciach Mark odprowadził mnie do domu. Przez całą drogę gadaliśmy o wszystkim. Na koniec namiętnie się pocałowaliśmy. Umówiliśmy się jutro w szkole na lunchu przy automacie z kawą. Chyba umówiłam się na randkę! W końcu będę miała chłopaka i dziewczyny nie będą mi dokuczać. Weszłam do domu. Poczułam zapach przypalonej kiełbasy. Czekał mnie znowu wieczór nieprzespany przez kłótnie z Maćkiem i rodzicami. Weszłam do kuchni i patrzyłam się na niego jak przygotowuje danie.
-Co się tak lampisz? Lepiej się poskarż rodzicom lub poucz się to ci dobrze zrobi- uśmiechnął się ironicznie. On zawsze mi dokuczał.
-Ja się wcale nie skarże!- krzyknęłam.
-Ta w ogóle. Dobra ta rozmowa nie ma sensu i tak wiadomo, że mam rację, spaślaku- mówił swoim głosem, którego nie znosiłam.
- Weź się odczep!- powiedziałam oschle.
Myślałam o tym przez długi czas i uznałam, że on jednak mówił prawdę. Zawsze mówię wszystko rodzicom. Poszłam do łazienki. Przyglądałam się w lustrze.
-Jestem strasznie gruba! Czemu wcześniej tego nie zauważyłam- myślałam. Postanowiłam się odchudzać. Jeść codziennie warzywa, mniej słodyczy i ćwiczyć. Chciałam zacząć od razu i tak też zrobiłam. Wzięłam z szafki wodę, nałożyłam tramki i wyszłam. Przebiegłam się po całej dzielnicy. Po wysiłku zatrzymałam się i zaczęłam pić wodę. Nagle jacyś chłopaki wbiegli we mnie. Byłam cała mokra.
-Uważaj trochę!- krzynęłam ze złością.
-Przepraszam- chłopak się odwrócił. To był Mark, tak właśnie on. - O Emma! Jak miło cię widzieć. Sorka, ale właśnie ganiałem się z moim kolegą, bo mi zabrał czapkę.
-Spoko! Tylko, że mam całą mokrą koszulkę- powiedziałam już bardziej uspokojona.
-Może chcesz iść do mnie? To niedaleko, pożyczę ci koszulkę mojej siostry.
-Nie, dziękuję. Wrócę jakoś do domu.
-To masz przynajmniej moją bluzę- Mark zdjął z siebie bluzę i przykrył nią mnie.
- Oddam ci jutro w szkole- uśmiechnęłam się. Jest kochany.- To do jutra, do lunchu!
-Pa! I jeszcze raz przepraszam.
                                                                           ***
-Emma! Emma! Em!- usłyszałam za mną wołanie. Odwróciłam się. Stał tam Mark.
- Hej! - powiedziałam niepewnym głosem. Na śmierć zapomniałam, że mieliśmy się spotkać. Przytuliłam się z nim i się pocałowaliśmy. Pierwszy pocałunek publiczny!
- Emmo... Czy zostaniesz moją dziewczyną?- zapytał.
- Jjja? Oczywiście, że tak. Będziesz moim pierwszym chłopakiem.
-Serio?! Taka laska jak ty nie miała jeszcze chłopaka? WOW! Ale jestem zaszczycony, że mogę być jako pierwszy- Mark pokazał swoje piękne białe zęby.
Pierwszy raz dobrze mu się przyjrzałam. Miał brązowe włosy, czesane na bok i piwne oczy, a każdy człowiek zadrości mu tej twarzyczki.
-Halo? Słyszysz mnie?- odcknęłam się.
-Tak sorka, zamyśliłam się- wytłumaczyłam.
Poszliśmy razem coś zjeść. Zaraz po tym zadzwonił dzwonek na lekcje. Pożegnałam się z Williamsem i ruszyłam w stronę  klasy.
-Ałć- krzyknęłam leżąc na ziemi po niedawnym upadku.
-Przepraszam, ale spieszyłem się na lekcję- popatrzyłam się w górę. Nade mną stał przystojniak, o którym myślałam wczoraj przez pół dnia. Serce zaczęło mi walić.
- Nic się nie stało... - chłopak podał mi rękęi pomógł mi wstać. - Już jestem śpóźniona, pa.
-Pa!- powiedział, a ja zwiałam od niego. Mogłam z nim jeszcze pogadać, ale się speszyłam.
-Przepraszam za spóźnienie pani profesor- powiedziałam.- Przewróciłam się na korytarzu po drodzę.
-Nie musisz kłamać, siadaj.
-Ale ja nie...
-Dzisiaj porozmawiam o Parkach Narodowych. Fox może nam coś opowiesz hmmm?
-W Anglii mamy yyyyyy...
-Dostajesz F!
Wszyscy wydali odgłos zdziwienia. Wiedzieli , że to moja pierwsza jedynka. Usiadłam na miejsce i miałam niemal łzy w oczach. Powstrzymywałam je z trudem. Resztę lekcji siedziałam nie zgłaszając się. Biologa mnie lubiła i nie spodziewałam się tego. Byłam wzorową uczennicą, a nie niedostateczną. Po skończeniu wszystkich lekcji ruszyłam do domu.
-Hej! Tu jestem! Pamiętasz mnie? To ja Katy- powiedział znajomy mi głos, gdy otwierałam drzwi od klatki. Popatrzyłam się w stronę usłyszanego dźwięku. Zobaczyłam moją przyjaciółkę z podstawówki.
-Hej jak się masz?- uścisnęłam ją nie czekając na odpowiedź.
-Dobrze, nie widzieliśmy się parę lat. Przeprowadziłam się tu niedawno.
-Serio? W tej klatce?- pokazałam palcem.
-Tak! Fajnie co nie? Nawet nie wiedziałam, że ty tu mieszkasz!
-Fajnie wiesz ja już muszę iść, bo nie mogę się spóźniećna obiad.
-Dobra, pa! miszkam pod dwójką.
Weszłam do domu.
-Cześć córeczko. Mamy gości przywitaj się- powiedziała mama.
-Dzięń dobry! -mówiłam nieśmiało i podałam rękę dla pani i jakiegoś chłopaka.
-A my się chyba znamy- powiedział brunet.
________________________________________________
No i macie 1 rozdział! Trochę krótki, ale jest. Miało być 15 komentarzy przy prologu, a było 13 z moimi dwoma, ale i tak długo czekaliście. Mam nadzieję, że się podobał. Proszę o komentarze. Bardzo mnie motywują. I możecie pisać swoje nazwy na tt w zakładce' Informowani' to ja będę was informować o rozdziałach i możecie też zadawać pytania do mnie i bohaterów w zakładce 'Pytania'.

14 komentarzy:

  1. Hej! Szczerze nie powalilo mnie to, za szybko "rozkrecilas akcje" chodzi o sytuacje miedzy Markiem,a główna bohaterka. Za szybko! Po jednym spotkaniu są para... nie ma to za bardzo sensu.

    OdpowiedzUsuń
  2. Chce następny rozdział! Teraz! Natychmiast! Zaraz! xx

    OdpowiedzUsuń
  3. Akcja dzieję się trochę za szybko ,ale mam nadzieję ,że to jest specjalnie :D
    @not_mudblood
    P.S. zapraszam do mnie na http://ff-1d-opowiadanie.blogspot.com :)

    OdpowiedzUsuń
  4. No to jest blog.
    zarąbiście się zapowiada, fajnie że rozdział jest długi , bo niektórzy robią strasznie krótkie.

    OdpowiedzUsuń
  5. Super! Super! Super! Kocham to! Zapraszam do mnie http://oldfriendshipdoesntrust.blogspot.com/
    Mile widziany komentarz ^^

    OdpowiedzUsuń
  6. Aww... swietny. Nie mogę doczekać się nasępnego rozdziału :D

    OdpowiedzUsuń
  7. Nie mogłam dodać komentarza w zakładce Informowani dlatego dodaje tutaj :D Mój tt : @Lovee_Louis

    OdpowiedzUsuń
  8. Zgadzam się, troszkę za szybko akcja się rozkręca. Wymyśl coś, co będzie mogło to zatuszować. Może być całkiem fajne opowiadanie. ! :)

    OdpowiedzUsuń
  9. Akcja trochę za szybko się rozwija i napisałaś na początku "ruszyłam do liceum" a potem "Dowidziałam się, że Mark jest w tm samym gimnazjum co ja." :)

    OdpowiedzUsuń
  10. będąc szczera nie spodobał mi sie ten rozdział ... ,ale no coz po czekamy jak bedzie dalej :) kiedy do akcji wkroczą już chłopcy z 1D :)

    OdpowiedzUsuń
  11. Rozdział jest świetny ;) fajnie się zapowiada...

    OdpowiedzUsuń